Bürüncdümü Şiiri - Sevinc Arzulu

Yaradanın hikmətindən,
Qaçammadın töhmətimdən.
Bezmişdin söz-söhbətimdən,
İndi qulağın dincdimi.

Qəlbə başqa ad istərsən,
Doğma deyil, yad istərsən.
Şirin yox, turş dad istərsən,
Əlindəki zirincdimi.

Qayaüstü qazıldımı,
Müqəddəs ad yazıldımı.
Hər parlayan qızıldımı ,
Gümüşdümü, bürüncdümü.

Mənə hər şey olur əyan,
Uzaqlara getmə, dayan.
Qərib eldə yoxdur sayan ,
Məclisdə yerin küncdümü.

Dərd sapına düzülmə sən,
Ayrılığa üzülmə sən.
Nədən güldün üzümə sən,
Dediklərim gülüncdümü.