Buruk Mutluluk Şiiri - Yunus Emre Kayabaşı

Buruk bir mutluluk var içimde,
Yazın yağan güneş yağmuru gibiyim.
Tutunamıyorum tuttuğum dallara,
Mesafeleri tükettikçe susmuş biriyim.

Hatıralar arasında gezinirken,
Geçmişteki benden öğütler dinliyorum.
Geçmiş, “Dağılma, hayata tutun.” derken,
Ben hayatı boşvermiş, hiçliğe koşuyorum.

Bu zamansız gidişler, zamansız vedalar,
Ajandama sıkışan özlem dolu damlalar,
Uzun yollardan gelip de yorgun olanlar,
Derin rüyalara dalıp da uyanamayanlar.

Engin bir dağın tepesine çıkıp da,
Sesim kısılana kadar bağırmak istiyorum.
Kalbimin tam ortasına bir zincir vurup da,
Derviş olup diyar diyar dolaşmak istiyorum.