Burcu Kaplan Şiirleri - Şair Burcu Kaplan

Bir uçurumdayım Gözümün gördüğü bir gökyüzü var Maviler içindeyim Kulağımda fısıltı Unutmayalım bu anı Acılarımında sevinciminde aklıma gelen O an Pamuk şekerimle büyüdüğüm Ama pamuk şeker yerkende Kendi arabama binerkende Hep aynı his hep aynı mutluluk Çok sevdiğim tokamı kaybettiğimde ve çok degerli eşyamı kaybettiğimde Aynı üzüntü var Unutmayalım Herkesin acısı aynı Büyük küçük acı yok ama Büyük küçük yürek var Unutma yüreği geniş insan Büyük acı çeker ama Sonuç yine aynı Hatıralar yalnız hecelerde Yürek küçük kalmış şimdilerde Unutma bencillik herkesde Unutma yüreği geniş insan Unutmak yüreği olmayanlara mahsus

sevilmek yetmiyor ruhuma...
doyasıya sevmek istiyorum
rüzgarın esişinde aşkı aramayı
kuşların fısıldayışında onu dinlemeyi
her zerremde hissetmeyi istiyorum
bir roman gibi dokunmak isdiyorum tenine

karanlıkta yıldız ararken
gözlerim seni sorarken
bi an da tutun sardın
sora....
ahh güneşimdin
sardım sarmaladım

ay bakışlı adam
serince dokunuş
severdi sarmalarca
başka bir dokunuş
hissederdi dudaklarım
ve huzur

Bir sustum mu, bir daha konuşmaz içimdeki şehirler,Oysa bu dilsiz haykırış, ne çok şey fısıldar anlayana.Bazen koca bir ömrün özeti olur bu amansız sessizlik,Bazen de her zerresiyle seni fırlatır yalnızlığıma.Yokluğun tenimi acıtmıyor, fiziki bir sızı değil bu,Fakat inceden inceye kıpırdayan bir fay hattı gibi kalbimde.Gel diyorum artık, bu sürgün kapansın, son bulsun bu gece,Adımların sonsuzluğun mührü olsun ruhumun en derin yerinde.Gel ki ölüm bile dokunamasın içimde büyüttüğüm bu aşka,Zaman erisin, mekân silinsin, sadece biz kalalım geriye.Hiçbir karşılık beklemeden, kuralsız ve hesapsızca,Yalnızca sev beni, bir nefes gibi, akarak ruhumun derinliğine.