Ocaklar da genelde Eylül gibi hüzün ayı diye nitelendirilir,
Bahşende ekilen mutluluk tohumları asıl bu ay dirilir,
Sana kadehte sunduğum; bugün adım adım ayaklarına serilir,
Yok yok! Asıl en güzel mutluluk, yaşanmaya değer, ocakta pişirilir.
Bir ocak meselesi olmaz mesela hiç, duyulmaz şayet,
Sobada birlikte kavuralım kestaneyi, sen kendinden bahset,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta