Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
KENDİNE BENİM İÇİN BİR GÜL VER
korkma sana aşkı öğretmeyen kendinin
ellerinden tut.
Çok ağrımış kendinin,siyah
ve ayaz kendinin
Hep avuttuğun düşler için bana bir gül ver
Bak,Palandöken dağlarında karlar erimiş,
teknelerle kol kola bir bahar sulara inmiş;
dağlar için,sular için bana bir gül ver.
Bir gül ver söküldüğüm günler için...
-ve önce kendinin ellerinden tut.-
Kendimin ellerinden tutunca,
içimden nehirler gibi akmak geliyor;
