Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Seni sevdim aslında; Bir ırmak gibi geldin, çöllerime. Hayattan, bir enerji kalmadı bana; Senden başka. Seni, aklımda taşıyorum. Kalbimde değil. O adam öldü, öldü. O adamı sen öldürdün. Seni Kalbimden sevdim, haketmemişin. Hâlâ seviyorum, hâlâ hasretinden tutuşuyor; Yangınlar yanıyor, Ey Gönül! Sen, karanlık odamda; Işıktın bana. Gözüm görmezken, deynektin bana. Artık İstanbulda, bulamadım seni. Bulmak istemiyorum. Seni her sabah kalktığımda, düşünüyorum. Biliyorsun. Ama hepsini ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!