Tenin donup titreyip te ruhun senden uzarken;
Öyle yoğun duygu ki aman desen kaçamazsın.
Nurun senden irkilip te yerden göğe uçarken;
Yaman yorgun olursun, bundan fazla olamazsın.
Şüphe dolup ürperirken, belki son kez bakarken!
Aklın durur işlemez, hiçbir yere varamazsın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ırmak gibi akan...ve akarken ardında bir çok gerçeği eteklerimize bırakan harika bir şiirdi okuduğum...kutlarım sevgili şair...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta