Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gelip çattım ömrün son nefesine
Bir tas su vermeye gelen bulunmaz
çok güzel,yüreğine sağlık
İsyanlar bellidir her bir sözümde
Çizgiler belirir asık yüzümde
Tesellisiz ağlar iki gözüm de
Boşalan yaşları silen bulunmaz ..
hüzünlü bir şiir...gülümsemeler yüzünüzden eksik olmasın sn keskin....
sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta