Bülbül Şiiri - Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Akif Ersoy
155

ŞİİR


443

TAKİPÇİ

Bülbül

— Basri Bey oğlumuza —

Bütün dünyâya küskündüm, dün akşam pek bunalmıştım;
Nihâyet, bir zaman kırlarda gezmiş, köyde kalmıştım.
Şehirden kaçmak isterken sular zâten kararmıştı;
Pek ıssız bir karanlık sonradan vâdîyi sarmıştı.
Işık yok, yolcu yok, ses yok, bütün hilkat kesilmiş lâl...
Bu istiğrâkı tek bir nefha olsun etmiyor ihlâl.
Muhîtin hâli «insâniyyet»in timsâlidir, sandım;
Dönüp mâzîye tırmandım, ne hicranlar, neler andım!
Taşarken haşrolup beynimden artık bin müselsel yâd,
Zalâmın sînesinden fışkıran memdûd bir feryâd,
O müstağrak, o durgun vecdi nâgâh öyle coşturdu:
Ki vâdîden bütün, yer yer, eninler çağlayıp durdu.
Ne muhrik nağmeler, yâ Rab, ne mevcâmevc demlerdi:
Ağaçlar, taşlar ürpermişti, gûyâ Sûr-i Mahşer’di!

— Eşin var, âşiyânın var, bahârın var, ki beklerdin;
Kıyâmetler koparmak neydi, ey bülbül, nedir derdin?
O zümrüd tahta kondun, bir semâvî saltanat kurdun;
Cihânın yurdu hep çiğnense, çiğnenmez senin yurdun.
Bugün bir yemyeşil vâdî, yarın bir kıpkızıl gülşen,
Gezersin, hânümânın şen, için şen, kâinâtın şen.
Hazansız bir zemîn isterse, şâyed rûh-i ser-bâzın,
Ufuklar, bu’d-i mutlaklar bütün mahkûm-i pervâzın.
Değil bir kayda, sığmazsın -kanatlandın mı- eb’âda;
Hayâtın en muhayyel gâyedir ahrâra dünyâda.
Neden öyleyse mâtemlerle eyyâmın perîşandır?
Niçin bir damlacık göğsünde bir umman hurûşandır?
Hayır, mâtem senin hakkın değil... Mâtem benim hakkım:
Asırlar var ki, aydınlık nedir, hiç bilmez âfâkım!
Tesellîden nasîbim yok, hazân ağlar bahârımda;

Bugün bir hânümansız serserîyim öz diyârımda!
Ne hüsrandır ki: Şark’ın ben vefâsız, kansız evlâdı,
Serâpâ Garb’a çiğnettim de çıktım hâk-i ecdâdı!
Hayâlimden geçerken şimdi, fikrim hercümerc oldu,
Salâhaddîn-i Eyyûbî’lerin, Fâtih’lerin yurdu.
Ne zillettir ki: Nâkùs inlesin beyninde Osmân’ın;
Ezan sussun, fezâlardan silinsin yâdı Mevlâ’nın!
Ne hicrandır ki: En şevketli bir mâzî serâb olsun;
O kudretler, o satvetler harâb olsun, türâb olsun!
Çökük bir kubbe kalsın ma’bedinden Yıldırım Hân’ın;
Şenâ’atlerle çiğnensin muazzam kabri Orhan’ın!
Ne haybettir ki: Vahdet-gâhı dînin devrilip, taş taş,
Sürünsün şimdi milyonlarca me’vâsız kalan dindaş!
Yıkılmış hânümanlar yerde işkenceyle kıvransın;
Serilmiş gövdeler, binlerce, yüzbinlerce doğransın!
Dolaşsın, sonra, İslâm’ın harem-gâhında nâ-mahrem...
Benim hakkım, sus ey bülbül, senin hakkın değil mâtem!

Ankara – Tâceddin Dergâhı
7 Mayıs 1337 (1921)

Mehmet Akif Ersoy
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • HulyaHulya
    HulyaHulya

    Ne mubarek bir vatansever

  • Beren tok
    Beren tok

    Mehmet akif ersoyun dağlar orman,tepeler bağ,ovalar her tarla kocamera dolu baştan başa sağmallarla köylünün kırları tutmuş yayılırken davarı sökemezsin,sarar âfakanı yün dalgaları dizelerinden oluşan pastoral şiiri hangi siteye baksam bulamadım bulursanız siz bulursunuz lütfen yardım edin perşembeye kadar vaktim var :-|

  • Ateş Acar
    Ateş Acar

    Çok güzel şiir dayıoğlu

  • Ateş Acar
    Ateş Acar

    Vay be !

  • seloş
    seloş

    çok güzel yazmış seni çok seviyorum

  • xv cfv xcfxv
    xv cfv xcfxv

    vcvvc

  • Ravzanur karatas
    Ravzanur karatas

    Bir bülbül geçse etrafımdan
    Güzel sesiyle
    Ötse de şarkı söylese
    Alsa aklımı başımdan
    Alsa da götürse
    Uzak diyarlara??????


    Bu benim kendi siirim

  • Ravzanur karatas
    Ravzanur karatas

    Bir bülbül geçse etrafımdan
    Güzel sesiyle
    Ötse de şarkı söylese
    Alsa aklımı başımdan
    Alsa da götürse
    Uzak diyarlara??????


    Bu benim kendi siirim

  • İlyas Ateş
    İlyas Ateş

    güzel bir şiir

  • Salih Şanlı
    Salih Şanlı

    çok güzel harika muhteşem

TÜM YORUMLAR (52)