Bulamadım Şiiri - Bayram Ataç

Geceme sisler çöktü, sabahım nura küskün
Bir yanım yitik çocuk, diğer tarafım suskun
İçimde çığlık hapis, feryadım hapten şaşkın
Sırtımı yaslayacak, bir gardaş bulamadım

Fedakarlık etmekten azar azar eksildim
Az bir umut yeşertsem taki kökten kesildim
Her hayalin sonunda hep çarmığa asıldım
Yoluna toz olacak, bir yoldaş bulamadım

Ta doguştan yazılmış anlıma kara kışım
Diz çöktü gururum, egildi yorgun başım
Boynu bükük diyerek yazıldı mezar taşım
Derdimi taşıyacak, bir sırdaş bulamadım

Ben doğalı yüzüme şansım asla dönmedi
Gözüm buluttan beter yağmur gibi dinmedi
Yalınız şu gönlüme hiç bir gönül sinmedi
Sırlarımı açacak, bir arkadaş bulamadım

Dost dediğim aynalar gülmeme perde çekti
Can bildiğim akraba gülüşü benden söktü
Kader güldüğüm her an yoluma diken döktü
Derdimi pay edecek, bir paydaş bulamadım

Yüreğim harman yeri savrulan kuru saman
Bu can göç yolcusudur celladı oldu zaman
Gönülden hiç olmadı halim nedir bir soran
Lokmayı bölüşecek, bir bektaş bulamadım

Hakkı bilmeyen yolcu, iz bırakmadan göçer
Son durak kara toprak, vakit çok ani geçer
Ölüm denen bir nefes, birgün benide seçer
Yürekten sarılacak bir candaş bulamadım

Çekmekten hayat beni bir deliye döndürdü
Yüreğimdeki koru hep bir korla söndürdü
Güle hasret bıraktı tümden çöle kondurdu
Gönlümü uçuracak bir pasbaş bulamadım

O kadar çok aradı gönlüm bir can bulmadı
Dünya bir handı geçti, bayrama da kalmadı
Gönlü hoş edecek ses ruhuma hiç dolmadı
Gönlümü dokuyacak bir nakkaş bulamadım