bukağı
Ne varsa önüne katıp
Çığ gibi büyüye büyüye
Sarıp sarmalaya durarak
Çoğalıp duran sevgi selinin
Yaşam damarlarına pranga
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Ya da,
"Unutturuldunuz!"
Olan, biten o kadar açık ki,
İyi ama "çalışıyorlar..."
Hadi ya!
Bu "bukağıdan" kurtulmadıkça
Akıl
Vicdan
Ve adalet duygusu yeniden egemen olmadıkça,
Yoksunuz, yoksuluz!
Tebrikler Yusuf Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta