Sanki,
Saat 4'ü vurduğunda içimdeki kale surlarının kapılarını ağır bir zincir kaldırır.
Bir anda güne dair bir aydınlanma gelir.
Günün bittiğine dair.
Her gün, kaçtığım için güneşten,
Bu saatlerde hissederim günümün sona erdiğini.
Omzumdaki tüm yükün dağıldığını.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta