Bugünü Yaşa Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Bir gün solar dalda açan çiçekler,
Susar yürekteki bütün dilekler.
Geçer bu dünyadan nice yürekler,
Geriye hatıra kalır zamandan.

Dost bildiklerin de bir gün el olur,
Gönülde açılan yara kor olur.
Dün gülen o yüzler bir gün sararır,
Bir sızı hatıra kalır insandan.

Ne mal kalır elde ne dünya tacı,
Her gönülde saklı bir ömür acı.
Kimi dost bildiğin çıkar yabancı,
Vefa bekleme sen fani insandan.

Nice umut söner, nice düş biter,
Bu zaman geçince ömrümüz gider.
Ne servet kalıcı ne şöhret yeter,
Bir avuç toprak kalır insandan.

Kimisi taht kurar, kimisi ağlar,
Kimi ömür boyu bir vefa arar.
Sonunda herkesi aynı yer bağlar,
Ne farkı kalır ki sultanla kuldan?

Öyleyse gönüller kırmadan yaşa,
Sevgiyle yaklaş sen her bir insana.
Bir gün adın düşse uzak bir yola,
Güzel sözün kalır geriye candan.

Dünya bir konaktır, ömür bir nefes,
Her gelen sonunda bir gün keser ses.
İnsan göçüp gider, geride bir ses,
Geriye bir iz kalır bu zamandan.

Ne kır kalpleri, ne kin tut içinde,
Bir tatlı söz sakla gönül dilinde.
Bu ömür dediğin nefes aslında,
Bugünü yaşa sen, geçmeden zaman.

Gün gelir herkesin susar nefesi,
Toprak olur insan, diner hevesi.
Dünya unutur da saklar gölgesi,
Geride bir hoş seda kalır insandan.