Aslında bahar böyle ansızın gelmezdi.
Bu sene yine tomurcuklar erken patladı.
Bir pencere açıldı evde
ve o pencereden girdi içeriye
bütün bahçelerin kokusu birden:
yasemin mi, ıhlamur mu, yaban gülü mü…
Hepsi birden, işte hepsi bugün için.
Nehir denize kavuşur ya hani,
işte böyle karıştı aklım yılların içine.
Elleri bahar,
saçları erguvan kokusu.
Akıp gitti mevsimlerin en güzeline.
Bir kiraz ağacının altında buluştu bütün mevsimler.
Meğer bahar dediğin ne tomurcukmuş ne çiçek…
Mart’ın yirmi sekizinde gül açtı,
bademler pembe pembeydi.
Ama asıl çiçekler
yalnızca gözlerimde açan bir masalmış meğer.
İşte bir bahar daha eksildi ömrümden,
bir bahar daha açtı yüreğimde.
Bugün gök mavi ise eğer
ve bir rüzgâr tutmuşsa eteğinden sabahın:
tarih yirmi sekiz,
aylardan mart.
Bugün yirmi sekiz Mart.
Bugün benim doğum günüm.
Kutlu olsun bugün bana,
kutlu olsun bu yeniden doğuş,
bu bahar içinde bahar…
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 22:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!