Kar yağıyor durmadan, ağaçlara damlara,
Batıp boğuluyorum; kederlere, gamlara.
Dertleşip yalnızlıkla, içimi döküyorum,
Adını yazıyorum, buğulanan camlara.
(Ocak 1988-Ankara)
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta