Macar rüzgârı usulca okşar kaldırımları,
Tuna akar, sessiz, geceyi yansıtır yavaşça.
Bir kız geçer köprüden, adımları hafif,
Kırmızı çorapları bir alev, bir sırrın izi.
Bir titrek kahkülleri
Bir kırmızı
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Tuna akmaya devam eder; aşk da öyledir.
Tuna, çoğu zaman kadere benzetilir. Aşk da bu kaderin ayrılmaz bir parçasıdır. Karşı konulamaz, önüne set çekilemez ve insanı kendi akışı içinde sürükler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta