Zamansız çaldın kapımı kapalıyken, korkularımla yüzleşemeden göründün bana
Bir bakışın yetti bana kalbimin ritmini değiştirmeye, zamansız uğradın bu şehre
Dört duvar arasına alışıkken bedenim, pencerede kaldı gözlerim
Zor gidiyor bedenım yatağıma, uyku yokkı gozlerımde sen varken gozumun onunde
Nasıl kapatırım gozlerımı de dalarım semaya
Korkuyorum bır sabah kalktığımda senı unutmaktan, bu şehrı terkedıp gıdecegınden korkuyorum
Umrumda degıl artık kaç insan geçtıyse gozlerımden
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta