Ey sevgili!
Bu sana yazdığım kaçıncı mektup,
kaçıncı yalnızlık türküsü bilemem.
Hep aynı cümleler, aynı nağmeler kulağına çaldığım.
Zaman sarıyor diyorlar her yarayı.
Sarmıyor sevgili.
Sen gittiğinden beri yaralarım çoğaldıkça çoğaldı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta