Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"bu şehir" dediğimiz, bizim kaderimizin yazıldığı yer. Acıyı- tatlıyı, kederi- sevinci, sevgiyi- nefreti bir arada tattığımız yer. dost kazanıp yine dostları kaybettiğimiz vazgeçilmez diyar. Yüreğinize sağlık dost.
Çok teşekkürler hocam sağolun . Saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta