Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ortak yaşanmayınca daha çok acıtır yaralar
İnceden haklı bir isyan kokuyor
Burada yatlar kotralar dan ziyade
Toplu heba olan insanımızın , insanlığın çığlığı var
Yüreğine sağlık candaş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta