Hasta yatağında ölümü özleyen adam gibi özledim seni.
Kaç gece iniltili bir sancı oldun da göğsümde.
Miadı dolmadı hayallerinin; aslın gelmedi henüz.
Yaşamak isterken delicesine;
Ölümlü gitmeler yakıştı sevdama.
Oysa şuan nefes gibi muhtacım sana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta