Ne dost olur, ne düşman olur, senin o çelişkilili, kirli yüreğinden.
Yürek dedikleri bu muydu, insan dedikleri bu muydu, can bu muydu.
Vaz geçmen nedendir, koca ömür; olması gerekenden, gereğinden.
Muhtaç olunan damarlardaki asil kudret bu muydu, kan bu muydu.
Sevda nedir bilmezsin, aşk nedir bilmezsin, umut yıkamaktır işin.
Bir gelişin vardı ki meçhul dolu, anlamsızlığın özüydü o gidişin.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta