Bu Kan Durmaz Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Düşman kör nişancıdır,
Rastgele savurur kurşununu.
Can yakar belki,
Ama öldüreceği yeri bilmez.
Dost bilir vuracağı yeri,
Kalbin en savunmasız köşesini.
O yüzden sesi kısık çıkar ihanetin,
Ama yankısı bir ömür boyu sürer.

Düşman gürültülüdür,
Kendini saklamaz
Dost sessizce yaklaşır,
Adını fısıldar önce,
Sonra susar…
İnsan en çok o sessizlikte kanar.
Yara kabuk bağlar belki,
Ama izi kalır,
Çünkü o kurşun
Elden değil,
Yürekten çıkar

Ben kör bir kurşuna direndim de,
Nankör bir dosta direnemedim.
Kör kurşun yaraladı
Sen öldürdün
Düşman iz bıraktı bedende,
Sen yara açtın yüreğimde.
Kanı durdurmak kolaydı
Güveni tekrar sağlamak zor.

Aynı sofrayı paylaştık seninle,
Sabahlara kadar konuştuk
Beraber gülüp beraber agladık
Aynı sırları geceye bıraktık.
Sen beni arkamdan vururken,
Ben hâlâ adını savundum.

Şimdi
Kalleş yüreğini al ve git hayatımdan.
Kıskançlığın aşikâr olmuşken
Bana dostluktan bahsetme
Çünkü benim hâlâ
Dost deyince sırtım,
Yâr deyince yüreğim kanıyor.
Bu kan durmaz artık
Ihanet en yakınımdan gelip buldu beni
En yakınımdan...
29.01.2026 11:56