Muhakkak ki herkes gibi uyanacaksın. onlar gibi yiyeceksen. tüketeceksin zamanı ve insanları. ama içinde olamayacaksın. tutunmak için ufak bir dalın dahi olmayacak. üşüyeceksin soğuk kış gecelerinde. yaz sabahların olacak veyahut. kavuru sıcaklarında uyanacaksın. farkedeceksin ki içinde değilsin. yanıldığını anlayacaksın. aldatıldığını sana söylemeyecekler. bir kenara çekilip kendi yaşantına bakınacaksın. için enkaz yığına dönecek adeta. “bu hayat benim” diyeceksin. ama dokunmana dahi müsaade etmeyecekler.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta