Bu gönlüm Benim Şiiri - Zeynep Saylan

Bbu gönlüm benim

Ayrılık kafama takıpda durdum
Neler çekti ruhum bu gönlüm benim
Ateş düştü harla yakıpda durdum
Yürekte sönmeyen bu gönlüm benim

Sen idin benim tek hayalim düşüm
Hayatta sensiz hiç kalmadı işim
Gök yüzünde kaldı ayım güneşim
Bağrım yaralıdır bu gönlüm benim

Yetti canıma bu ayrılık dedim
Dermanı olmayan dertlerle idim
Çektiğim çileyle söyleyip gidem
Acı ızdıraplı bu gönlüm benim

Uykularımda onu arayip dururum
Rüyama cağırır belki görürüm
Yanarım ateşle, hayra yorarım
Cehenneme döndü bu gönlüm benim.

Kalbim her gün ağrı çekip duruyor
Neden niçin deyip bakıp duruyor
Sönen kör ateşi yakip duruyor
Yanan alevlerde yan gönlüm benim

Boş dipsiz kuyuya attında gittin
Görmez mi kimseyi gözümden yittin
Yaşarmış hiçrana, açıya ittin
Ayrılık istemez bu gönlüm benim

Hasretle düşündüm gelecen diye
Saklarım yaşları silecen diye
Gözümde inçiyi, bilecen diye
Hasretle bekliyor, bu gönlüm benim

..... Zeynep Saylan.....