Bu Gece ....sen Neyse ..

bu akşam içimde paslı bir liman var
martılar susmuş, deniz çekilmiş sanki
bir nişan haberi düştü karanlığıma
adını söylemeye dilim varmıyor

yıllardır cebimde taşıdığım fotoğraf
kenarları kıvrılmış bir umut gibi
sen başkasının yüzüne bakarken şimdi
ben aynalarda eskimiş bir gölgeyim

öyle kolay mı sandın kalbimi susturmayı
ben seni şehirlerden sakladım oysa
her vapur düdüğünde seni düşündüm
her yağmurda adını ıslattım

insan sevdiğini kaybetmez derler
ben seni hiç kazanmadım ki
kaybettiğim şey biraz da kendimim
bir de kurduğum o gizli gelecek

nişan yüzüğün parlıyormuş dediler
gözlerim karardı, geceye devrildim
bir başkasının parmağında mutluluk
benim avuçlarımda kırık cam

şimdi hangi sokağa çıksam sen varsın
hangi şarkı çalsa içim dağılır
ben seni susarak sevmenin bedelini
en ağır gecelerde ödüyorum

belki bir gün dersin ya insan
işte o “belki” öldü bugün
ben ihtimaller mezarlığında
adını taşlara kazıyorum

kimse bilmez içimdeki yangını
dışarıdan bakınca ayaktayım
oysa omuzlarımda koca bir veda
yüreğim darmadağın bir şehir

ama bil ki ey giden kadın
ben bu acıyı da taşırım
bir gün küllerimden kalkarsam
adını rüzgâra bırakırım