sessizliğin gölgesinde
sensizim...
boşluğa dikilen gözlerime
çizik,çizik
hasret kazıldı bu gece
huzursuzluğum
beklenebilir de
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




serpil hanım,
gecenin etkisi duygularınızla birleşince güzel dizeler dökülmüş papirüse...beğeniyle okudum.tebrik ediyorum..
+10 puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta