Tüm dünya cennet olsa söyle sensiz nesine
Kapı deli gönlüm yokluğunun sesine
Sensizliğin ilk günü hasretin zirvesine
Duman duman efkara çıktı indi bu gece
Uykusuz geçen geceler gönlüme ev oldu
Umutlar fakir cüce çaresizlik dev oldu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şarkı tadında bir çalışma. tebrikler fatih bey. selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta