Eser, yüklenir rüzgâr sararan yapraklara.
Ne gün ümitten yana, ne de günün yarını.
Anılar çağladıkça sızlıyor pek çok yara.
Durmuş, mahzun seyreder bu elem rüzgârını.
Ufkuna hiç bir ışık sanki vurmamış gibi,
Bin dertle dolu bağrı titreyen kamış gibi,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta