Bu defa af yok Şiiri - İhsan Kocer

Nuhun gemisine kaçan gölgem tehdit ediyor beni
Bu defa af yok dediğim için
Peşime taktı zihnimin tüm mahallelerini ve sokaklarını
Gök kuşağında ki siyah renkli iplen astı bütün şiirlerimi
Azrailin kendini öldürmesini beklemeden
Bütün ölüler tekrar yeşermeden
Kanlı düelloyu başlattı
Bu defa af yok
Bu defa mızraklar yok
Kılınç kuşanmak yok
Bu defa rus ruleti yok
Bu defa zarlar yok
Zarların numaraları yok
Sınıfta kaldı numaralar matematik dersinde.
Gözlerim var bu defa
İrissiz aksız gözler var bu defa
Sadece seni görmüyen gözler
Üvey Cin kardeşlerimi çağırdım
Onlarlan birlikte
Şikâyet edeceğiz yıldızların sahibine seni
Kara sise ittin diye
Deniz manzaraları bir cehennem hazırlasınlar mum ışğında mum eşliğinde çekeceksin cezanı
Bu defa af yok
Çaldın uykumu ruh elbisemi çıplak ruhumlan göçebe gibi gece kondu gibi dolanmakta bıraktın beni
Bu defa af yok
ayinlerine gitmiyenlere siyanür içiren kabile şefine dininize dil uzattı dedim seni tarif ederek
Bu defa af yok
Rüyalarımın hepsi sarhoş hepsi serseri uykularım
Siyah elmalı şeker verdin bir defa uykumda bana her tarafım zifiri katran her varsanı,m siyah
Bu defa af yok
Halüsinasyonlar var duyularımda
Doğum sancıları var duyularımda
Heykel tıraş nasılda nazik nazik elindeki çekiçle yonttu kayayı taş tanrısı doğurttu elleriylen suretini kopyaladı herbir hattını çizgini resmetti taşa hükmüylen oloştun sen ey taş kalpli tanrı sana diyiyorum
Bu defa af yok
Tımarhanede tanışmıştım sigara molasında bana gülen üvey cin kardeşim eleştirdi seni anlatırken ona evcileştirdi
Yanlızlığımı tuttu evcil yanlızlığım ellerimden dolaştırmaya cin kardeşimlen beraber
Bütün mezar taşlarında ismim yazılan mezarlıktan geçtik ölü kalıntılarımla dertleştik kin kustular sana
Bu defa af yok
Bir deli günlüğüne bir sayfa daha ekledi imla kurallarını hiçe sayarak bir gün daha büyüdü bir gün daha eksildi ömrüsünden yokluğunla beraber
Bu defa af yok

Bir delinin günlüğü