Ne kadar da çok hayal kuruyoruz değilmi.
Gerçek olmasını istediğimiz çok fazla düşüncemiz var. Ben mesela; bazen boş bir duvara,
Bazen beyaz tavana,
Bazen dışarıda gördüğüm kalabalıklara
Dalıp gidiyorum bu ara.
Sonra vazgeçiyorum bir anda.
Acı veriyor hayat bana.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta