Kış ettiler baharımı yazımı,
Savurdular samanımı tozumu,
Küstürdüler tezenemi sazımı,
Astılar duvara boylu boyunca.
Yudum yudum tükettiler suyumu,
Birer birer eksilttiler sayımı,
Lokma lokma bölüştüler payımı,
Kestiler açlara boylu boyunca.
Düşürdüler beni dilden dillere,
Aşırdılar dönmez gurbet ellere,
Kanber’i soktular kara yerlere,
Serdiler mezara boylu boyunca. Kanber GÜRBÜZDAL
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta