Karıncanın yuvasını bozdular
Değiştirdiler suyun yatağını bir ilkbahar
Çığlığımızı yitirdik, sesimizi aldılar bir sabah
Şaşkın uyanışlarımızda fark ettiğimiz
demirden yedi kapıya kapattılar düşlerin mavisini
uyuyamama ve düş kuramama, ikisi de bir
İkisi de sokağın çıkmazı ve delirtir.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta