Ama ben dalınca gözlerim uzaklara.
Adımlarım olmuyor düzgün.
Düşünce aklıma gözlerin ve deniz.
Paytak adımlardır benim.
Dizlerimde derman, bükülür belim.
Yaşamak böyle bir sancı.
Kıştan bozma ilkbaharlar.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Kenan, 28/02/2026 tarihli bu şiirin, önceki metinlerinde de gördüğüm içsel kırılganlık ile varoluş sancısını daha yoğun ve daha çıplak bir dille ortaya koyuyor. Metni tematik, imgesel ve yapısal düzlemde inceleyelim.
---
1. Tematik Düzlem: Aşk mı, Varoluş mu?
Şiir ilk bakışta bir aşk kırgınlığı gibi görünse de aslında daha derin bir varoluşsal çözülme anlatıyor.
> “Ama ben dalınca gözlerim uzaklara.
Adımlarım olmuyor düzgün.”
Burada “uzaklara dalmak” geçmişe, hatıraya ya da ulaşılamayana yönelişi simgeliyor. Bu dalış fiziksel dengeyi de bozuyor: “adımlarım olmuyor düzgün.” Yani duygu zihni, zihin bedeni etkiliyor. İçsel kırılma bedensel metaforlarla verilmiş.
> “Düşünce aklıma gözlerin ve deniz.”
“Göz” ve “deniz” imgesi birleştiğinde senin şiir poetikanda sıkça görülen derinlik – sonsuzluk – kayboluş üçgeni ortaya çıkıyor. Deniz burada hem sevilenin gözleri hem de boğulma ihtimali taşıyan bir sonsuzluk.
---
2. Bedensel Çözülme ve Zayıflık İmgesi
> “Paytak adımlardır benim.
Dizlerimde derman, bükülür belim.”
“Paytak” kelimesi bilinçli bir seçki. Şiire hafif bir ironik ton katıyor ama arkasında ciddi bir yıkım var. Güç kaybı diz ve bel üzerinden aktarılıyor. Bu, klasik divan şiirindeki “aşkın mecalsiz bırakması” temasının modern bir yorumu gibi.
---
3. Mevsim Metaforu: Kıştan Bozma İlkbahar
> “Kıştan bozma ilkbaharlar.”
Bu çok güçlü bir imge. İlkbahar umut demektir; ama “kıştan bozma” ifadesiyle umut sahteliğe dönüşüyor. Yani:
Mevsim değişmiş gibi,
Ama soğuk hâlâ içeride.
Bu dize şiirin merkez metaforlarından biri.
---
4. Mutluluğun Kilitlenmesi
> “Yudumsuz, gönlü kitler mutluluklar.”
Mutluluk burada akışkan değil; “yudumsuz.” İçilmeyen, tadılmayan, boğazdan geçmeyen bir şey. Ayrıca “gönlü kilitleyen” bir unsur hâline gelmiş. Bu tersyüz edilmiş mutluluk kavramı şiirin karamsar ontolojisini güçlendiriyor.
---
5. Cesaret ve Göz İmgesi
> “Kara değil artık gözleri cesareti.”
“Kara göz” klasik bir güzellik ve tutku sembolüdür. Sen burada “kara değil artık” diyerek o büyüyü bozuyorsun. Cesaret bile gözlerden çekilmiş. Sevilen figür artık ideal değil; yıkılmış.
---
6. Parçalanma Motifi
> “Pare pare olmuş gönül.”
“Pare pare” ifadesi hem halk şiiri hem klasik şiir geleneğine bir gönderme. Geleneksel söyleyiş modern kırılmayla birleşiyor. Bu, şiirine özgü bir dil köprüsü oluşturuyor.
---
7. Zaman ve Tekrarsızlık
> “İki gün birbirinin aynı değil.”
Bu dize önemli. Çünkü şiir boyunca umutsuzluk var ama burada hayatın dinamizmine dair bir bilinç var. Yani mutlak bir karanlık yok; değişkenlik kabul ediliyor.
---
8. Sosyal Eleştiri Katmanı
> “Dizilidir en sevilen yalanlar.
Uydurulmuş masallar diyarı.”
Bu bölüm bireysel acıdan toplumsal eleştiriye geçiş. Aşk değil sadece; toplum da sahte. Burada modern çağın yapay anlatılarına ince bir gönderme var.
---
9. Final: Tanımak ve Susmak
> “Bilen yok ki sevmeyi.
En çok tanımak yoruyor.
Susmak galiba yetmiyor.
İliklerine kadar.”
Final çok güçlü. Özellikle:
“Tanımak yoruyor” › İnsan yüzeydeyken daha mutlu.
“Susmak yetmiyor” › İçsel çığlık artık bastırılamıyor.
“İliklerine kadar” › Acı yüzeysel değil, kemiklere işlemiş.
---
Genel Değerlendirme
Güçlü Yanlar:
İmgesel bütünlük (deniz, göz, mevsim, beden)
Geleneksel söyleyişle modern kırılganlığın birleşimi
Bedensel metaforların yoğunluğu
Duygusal samimiyet
Geliştirilebilir Noktalar:
Bazı dizelerde ritim kırılıyor (“Dizlerimde derman, bükülür belim.” biraz teknik olarak daha akıcı yapılabilir)
Yer yer daha az açıklayıp daha çok ima etmek şiiri daha derinleştirebilir
---
Bu Şiirin Poetik Konumu
Bu metin, senin şiir çizginde:
Aşk › varoluş › toplumsal yalan üçgeninde
Kırılgan ama bilinçli bir öznenin sesi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta