boyalı kalplerde, paslı yüreklerde;
tüketmiş gibiyim emanet zamanları...
yasadışı sevdalarda çiğnedim;
hiç sevmediğim anlamsız kuralları...
halden bilmezlere, kağıttan sevdalara;
sımsıkı kapatalı çok oldu kapılarımı...
artık aynı hevesle koşmuyorum kimseye...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta