Bostancı metro durağında durdu kalbim,
Ötesine gitmeye cesaret edemedi fikrim,
Yerin altında o demir trende bekledim seni,
Bir gün geleceğini söyledi o durakta mendil satan çocuk,
İnandım sorgusuz,
Hiç gelmeyeceğini bile bile hem de.
Gelmem lazım dedi çiçekten bir sevda,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta