Boşluk Şiiri - Emin Akasya

Emin Akasya
24

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Boşluk

Sevmeyi biliyor muyum onu da bilmiyorum. yaşamak da gördüğüm bir rüya gibi, geçip gidiyor zihnimden. bir köprü sadece geçip gidilen.bunalım bazen geçiyor gibi oluyor bazen de hep orada soteye yatmış bekliyor. kolluyor sanki boşluk yüreğimi. Boşluk deyince çok eski bir şiirim aklıma geldi.

'öyle bir oyundur ki bu.

boşluklar birleşerek yok eder ruhunu.'

bu oyuna nezaman başladım hiç bilmiyorum. aksine biliyorum yaşanacak çok şey var. bilmediğim benim hislerim sığ sulardan çıkabilecek mi?

korku, endişe, keder ve tadımlık mutluluklar

his dünyamda hayat bu kadar

önceden spordu, eğlenceydi koştururdum. ama artık biliyorum bilememezlik de edemem. oyalanamam gün öldüremem. kendimle ilgili büyük derdim var. yetim bırakılan çocukluğumun sıcak bir kucağa, samimi bir sevgiye, huzura ve güvene ihtiyacı var.

yürek kir pas içinde

yordu doğum sonrası müdaleler

parlak gözlerine bakılmadı

silinmedi göz yaşı

hala çığlık çığlığa

bu havaya alışamadı

belki insanlara

koyulup bir kenera

afili bir beşik olur

ufak bir hamak

küçük bir minder

ağladı ağladı sustu

ağladı ağladı uyudu

kucaklanmadı

içindeki her sızı

kendi kendine söndü

gerek kalmadı memeye anneye

öldü ihtiyaçları zihninde

güvenmedi kendinden başka kimseye

hissetmedi kalp taş kesti

sevmeyi bilemedi

sevilmedi ki

hala suçlar kendini

sorar kendi kendine

niye niye niye

affedebilmek için

af evet af

geri getirmiyor

ölen şeyleri

getirmiyor güvenmeyi

getirmiyor sevebilmeyi

getirmiyor hissedebilmeyi

bilemedi

sustu

usulca yumdu gözlerini

ölmeyi diledi belki

Emin Akasya
Kayıt Tarihi : 23.8.2019 11:07:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!