Hergün boş bir sallancak buluyorum kendime.
Seni ve çocukluğumu oturtup sallandırıyorum.
Ama her baktığımda boş oluyor sallancak.
Ama sallanmaya devam ediyor olağan hızıyla
Yine bakıyorum ve yine boş.
Boş boş sallanıyor Anne sallancak.
Yeter demek istiyorum yeter!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta