Yaşamın tüm gerekliliğini,
Yerine getirdim.
İşte bohçam;
Boş,
Bom-Boş......
1991
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




hüzünle ..sevgiler..
boşalan bohçalarınızı tekrar umutlarla doldurmanızı dilerim.
SEn boğçanı yüreğine düğümlemişsin,deli olurda bütün yaşam dolmak için,yol bulamaz..Bahti
......Neziha hanım ne yazacağımı bilemedim ilk önce...
Fakat sonra şunu düşündüm...hayata hep pozitif bakmak psikolojisi vardır ya hani, bir de elimizde olanlarla öğünmek yerine elimizde olmasını istediklerimizin olmayışından dolayı hiçbir şeyimiz yok gibi gelir hani...işte ben böyle baktım şiirin manasına...veya ifade etmek istediğini öyle anlamak istedim...
Tevazu saydım bunu, belki de hayallerin avuçlarda bırakılan izlerden öte olmadığını...sezdim...
Her ne olursa olsun...yaşanmışlıklarda yer almamış yaşama dair hayaller, ufkunuzda doğacak yeni Güneşlere bağlansın her sabah yeniden...
Umuttur varlığı idame eden...ve hüzündür önce yüreği ikiye bölüp param parça eden...Eylül gelse de siz hüzne göz kırpmayın...
Sevgi ve muhabbetle kalınız....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta