Her şey boş
Sınırsızca büyüyor, hiçlik.
Uzaklar ölüyor ya da ölüler uzaklaşıyor benden
Güneş etkilemiyor tenimi
Yağmur eritmiyor
Rüzgar çevremi dolaşıyor ürpertmeden tüylerimi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




tükenirken çok şeyleri törpüler zaman..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta