Boran Rüzgarı Şiirleri - Şair Boran Rüzgarı

....
'gitmek zulümdür gitmek ölüm'
bir şarkıda tüm şarkılarda
kendine yerleşke arayan
yırtılmış haritalarda tüm kuytuluklarda
'gitmek zulümdür gitmek ölüm'

Bakın, burası benim vitrinim
Hepsi bana ait
Cebimdeki son kuruş alnımdaki intihar girişimi
Siz o steril dünyanızla
O naif merhametinizle uzak durun
Burada hava zehirli

henüz çocuk çağında bir akşam
kendimi sana kursam
zamanı sütten kesmeden
ışığını mayalasam gözkapaklarıma

göklerde göçmen kokusu
toprakta ten
tende vaktin korkusu

evrilip çevrilen gecelere

...
Çerağı sönen pencerelerin kanatlarında
Küllenmiş bir kraterdi darağacına kurulan cümleler
Gün gelir şairliğim yargılanır
Şiirlerim üşür

...
derin bir sessizliktedir
hasadı ertelenmiş soluk benizli mevsimlerin imbiğinde
gözlerini bekleyen buz dağları
...

....
içi yoklukla dolu bir kırık kâsede
meçhul bir andı şimdi
senin sevmenin hazinesi
....

Ah yâr!..
Merhametle kanattığın dudaklara
Ateşten bir gül yakışıyordu
Güller ki sevdasını bir mâşukun uykusuna aşılıyordu
....

hayat_
çatal dilli iğnesiyle sınarken
bir ucunda süslü sözler
diğer ucunda iştahlı ağızlar
ölü taklidinde solucan soluğu

I

kahrından yıllanan karanlığımın soy kütüğüne
işlenmiş ateş böceğidir senin adın
unutulmuş ülkemin tarihçesine tan gibi düşer