Duman,
her yer, ölümüne boğuk...
yürüdüğüm yerlerde
bir kitap aralığı
altı çizilmiş sözcük bıraktım,
açıp bakma (yın) !
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




bi gün bi bodrum aralığından seslenen boğuk dumandır belki de bacakalrınızı hala sıska durduran...
sayın ki kimsesizliğe ilişkin anektodlar; düş'müş kimliksizliklerden ve bir nevi çoğul kimlikli olmaktan! burnunu çeken gün ışığının ölücül noktasındaki canlılık ve düpedüz hiçlik ve yine herşeyin ilk çocuğu... ve sanki kozmodromda evreni grifitleyen düş'ten sözcükler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta