Bizim bir kızımız var, şen şakrak.
Mini-mini elbiseleri, her zaman elinde tarak.
Koşuşturur neşeyle daima güler yüzlü.
Komşuları rahatsız eder, durmadan zıplayarak.
Yorulmak nedir bilmez, bol enerjisi var.
Minicik çantasının içinde,baksanız neleri var.
Süslenmeyi çok sever, belli ki onun da kadınsı bir yanı var.
Bizim bir kızımız var, sabırlı bir annesi, biraz uçuk babası var.
Artık her şeyi o bilir.
Annesiyle babasına çok akıl verir.
Biraz yalnız kalınca, evde ki her şeyi devirir.
Bizim bir kızımız var, sevgisini bol keseden verir.
Gözleri iri-iri, burnu minicik.
Saçları çok uzun, yanakları bir incik
Güldüğü zamanı, yüzü olur bir incik.
Bizim bir kızımız var, dünyada biricik.
O gözlerini 14 Şubat’ta açtı.
Gözlerini açar açmaz, etrafına neşe saçtı.
Onun çocukluğunu görenler şaştı.
Bizim bir kızımız var, yaramazlıklarından, şeytanlar bile kaçtı.
Teyzeleri onu çok sever.
Kimisi yağmur- yağmur der.
Kimisi koca dana diye sever.
Bizim bir kızımız var, o da teyzelerini bizim kadar sever.
Pırıl-pırıl bir kalbi var.
Anlatmaya kelimeler yetmez
Onun hakkında yazdıklarım
Anlattıklarımın yarısı kadar bile etmez.
Dileriz Tanrıdan, o hayata hayat ona asla küsmez.
Kayıt Tarihi : 12.3.2006 19:08:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!