BİZE KALAN
Sevgi…
Bir kalbi incitmeden anlamanın en sessiz hâliydi.
Bir gülüşün vardı;
içimdeki bütün gürültüyü susturan.
Yan yana olmak değil belki de,
aynı sessizliğe sığınmaktı mutluluk.
Elini tuttuğumda
dünya biraz daha az yabancıydı.
Gözlerin gözlerime değdiğinde
kalbim, uzun bir yolculuktan dönmüş gibi dinlendi.
Çünkü aşk;
gitmekte değil, kalabilmeyi seçmekteydi.
Ve ben…
en güzel cümlemi hâlâ senin adını içimde saklayarak kuruyorum.
YÜCEL ÖZKÜ
27 Haziran 2026/14:56
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 14:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!