“Cihânı hiçe satmaktır adı aşk
Döküp varlığı gitmektir adı aşk”
Bir yörük çadırında tutuşturup ocakları
Üfleyerek ateşi harlanmak bize düşer.
Suyu,toprağı,kurdu,kuşu yok ederek hırsı
Doludizgin taylarla toylamak bize düşer.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta