*BİZ*
İnsan olmaz birden bire,
Polen toplar gülden güle,
İner çıkar yerden göğe,
Halden hale dönüştük BİZ.
Toprağa atıldık nüve,
Böldük otuz iki türe,
Üflediler döndük küle,
Gele gide geliştik BİZ..
Dülger buldu dalımızı,
Çıkrık etti halımızı,
Döker durur suyumuzu,
Çeke çeke biliştik BİZ..
Üzüm üzüm baka baka,
Engin yüksek inip çıka,
Dolup kaptan kaba boşa
Düşe kaka oluştuk BİZ..
Nice vurduk kapı tokmak,
Meskun cadde sokak sokak,
Yıldızlara gerdik hamak,
Güneşlerle yazıştık BİZ.
Öyle Hiç içinde hepsin,
Rejisiyiz aynı filmin
Gemideydik dolu dizgin,
Bir kayığa doluştuk BİZ
Özvecan bu hikayemiz,
Tanrıdan bir nişaneyiz,
Sanma bundan ibaretiz,
Derya idik karıştık BİZ
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 12:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayat




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!