Hasretin delice çığlıklar attı,
Umut kuşlarım öldü bu gece.
Ben sana kör kurşun gibi koşarken,
Yokluğun bozguna uğrattı bu gece..
Yatağım soğuk,gözlerim donuk,
Sensizlik divane etti bu gece.
Zaman benden alıp seni iterken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




müthiş bir şiir kutla-rım sizi
gidenler gidiyo da geride kalanlar gidemiyo uzun bir süre zaman diyorum sadece birazcık zaman
hepsini okuyacağım teşekkürler şiirleri paylaştığın için devamını beklerim...
Yüreğinize sağlık çok güzel dile getirmişsiniz kutlarım
sibel hanim neden bir siirde kaldiniz lutfen devam edin ....cok super bir anlatim ,,,,kutluyorum
Sibel hanım bence yazmaya devam edin.Duygu yoğunluğunuzun yanında birazda çalışırsanız çok güzel şiirler yazabilirsiniz.Ben şiirinizi beğendim.SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta