Bitmeyen Mevsim

Bütün mevsimler bendeki kalpte senin baharın,
Tesbihin tınısı, neyinin sesiyle ruhumu sarar;
İstanbul sokakları hatırlatır adımlarını,
Merhametinle iyileşir yorgun kalbim,
Mazlumlara dokunan ellerin, hemşire ellerin…
Elmas toprağın en derininden çıkar,
Senin vicdanın ve temiz ruhun gibi.
Ebedi bir ışık doğar her an, her yerde,
Koç burcunun cesaretiyle, 4 Nisan’ın enerjisiyle,
Sevgin zamanın ötesinde, cennet kapısında bile bekler.
Tükenmez, bitmez gönülde baki bir elmastır hakiki sevgi;
Tüm yollar sana çıkar, her adım bir dua.
Geçmişin dehlizlerinde kaybolsam da,
Senin varlığın baharımla dolu,
Her nefeste seninle yeniden doğarım.
Ülvi bir davada teferruattır mesafeler;
Üzülme, seni sevmek bir ömür boyu süren dua gibi.
Ne geçmişim, ne acılar engel;
Kalbim hep seninle, baharlar hiç bitmesin diye.
Leyladan Mecnuna, Mecnundan Leyla’ya asırlardır aşk tahakkuk eder;
Lal olmuş zaman, susmuş dünya, ama sevgim hep seninle.
Ebediyetin sınırında bile seni bekleyeceğim,
Gün gelir, belki cennette, belki hayalinle yan yana.