Yalnız bırakın beni kederlerimle
İçten gülmelerim dönüştü ağlamalara
Kalayım karanlıklar içinde kendimle başbaşa
Yalnız bırakın beni kederlerimle.
Gözlerimden yaş değil kan damlıyor
Gecelerle dost oldum küstüm gündüzlere,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Biliyorum, hiç bitmeyecek bu acı
Yeşerttiğim umutlara ağıtlar yakılmakta
Yaşadığımı sansam da aslında hızla ölüyorum
Kabir azabı gibi geliyor artık ölümü beklemek
Kim ne derse desin, artık eminim
Hiç bitmeyecek bu acı.
Belli olmaz inşallah Acılarınız diner.
Saygı ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta