Bitkin Yazar Şiirleri - Şair Bitkin Yazar

Diğer var olan her şey gibi geliyorsun üstüme
Bir kalp kaç kişiye ait olabilirki..
Kaç kez vazgeçebilir bir insan
Yalan, dolan, aşk, intikam
Belki de hiç olmamalıydı bu insan.

İnsan yalnız kalmalı
Ama hastane köşelerinde değil
Belki bir çift gözde
Belki bir tutam sözde

İnsan yalnız kalmalı

İsmini söylediler
Canım yandı bilmediler
Nasıl yenilmişim ben sana böyle
Seni tüm yenilgilerimden alman lazım

Şu kalp bana zor yeter

Tanıdığım bütün kadınlar beni erken sevdi
Bekledim
Bir tek sen geç kaldın
Sorarsan beklemeye değmez miydi?
Ölmeye değerdi de, beklemeye değmezdi.

Bu gün üç kişiyle tanıştım
Biraz narin, biraz ince, biraz da hüzünlü
Üç kişiyle konuştum bu gün, tam tamına üç kişiyle
Tek cümle, tek soru, tek bir bahane

Bu gün üç kişi kendime iyi bakmamı istedi benden

Kitaplar mı?
Tüm ağırlıklarımı,
Tüm mutsuzluklarımı
Onlara borçluyum.

Ben çok basit ve sıradan bir insanım

Ölmen gerekiyor evlat, ölmen
Sevilmek için ölmen gerekiyor
Ölmek için ölmen gerekiyor
Ölüm korkunç değil, dik dur
Bazen yaşamak için ölmen gerekiyor

Öyle bi tütmüş burnum
Kokun diyorum kokun
Hiç bir çiçeğe değişmem
Kaç kez geçtim yanından
Kiyafetlerim sen koksun diye
Sen bilemezsin

Sen hiç güzel değilsin
Baktıkça özlem duysam da
Sen hiç güzel değilsin
Baktıkça tekrar, tekrar aşık olsam da

Sen hiç güzel değilsin

İhtiyar, ne âşık olur senden, ne de şair,
Ne sevmeye hakkın vardı, ne de sevilmeye dair.

Layık mı değildin, ait mi değildin
Ölmeyi bekliyordun ihtiyar, ölmeyi